خوش آمدید به رمان ۹۸ | بهترین انجمن رمان نویسی

رمان ۹۸ با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی و تقویت قلم عزیزان ایجاد شده است.
هدف ما همواره ایجاد محیطی گرم و صمیمی و دوستانه بوده
برای مطالعه کامل رمان‌ها و استفاده از امکانات انجمن
به ما بپیوندید و یا وارد انجمن شوید.

نظرتون در مورد رمان؟

  • عالی

    رای: 16 94.1%
  • خوب

    رای: 1 5.9%
  • متوسط

    رای: 0 0.0%
  • بد

    رای: 0 0.0%

  • مجموع رای دهندگان
    17

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
به نام خدای منان

نام رمان: مانوی
نویسنده: فاطمه اسماعیلی کاربر انجمن رمان ۹۸
ناظر محترم: YeGaNeH
ژانر: فانتزی، عاشقانه
سطح: ویژه
خلاصه:
در سرزمینی مملو از جادو و قدرت، بانگ یک پیشگویی سر داده می‌شود. تمام قدرتمندان و موجودات عجیب، در پی به دام انداختن دخترک نام برده در پیشگویی، به جنب و جوش می‌افتند و هر کس، هدفی را در سرش می‌پروراند.
و اما دخترک غافل از این همه بلبشو، با درون خود در جنگ است. نبردی تن به تن که مشخص نیست چه کسی برنده‌ی آن خواهد شد. نبرد و سرنوشتی که او را در راهی قرار می‌دهند تا تمام رازهای نهفته‌ی درونش، آشکار شوند...

________________________________
مانوی:
باور مانوی جنگ میان دو جهان تاریکی و روشنایی به نابودی ماده و رهایی روح منجر می‌شود.


بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: _nazanin_، GRIMES، daryam1 و 36 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
___-_roman98_8zqz.jpeg


مقدمه:
زندگی پر از اتفاقات عجیب و حیرت‌انگیز است. گاه با خود می‌گویی این دیگر آخری است؛ اما با یک اتفاقی دیگر، تو را شگفت زده می‌کند. گاه اتفاقات آن‌قدر پشت سر هم رخ می‌دهند که تو حتی زمان کافی برای تفکر درباره آن‌ها نداری!
زندگی همین است! باید هر لحظه منتظر یک غافل‌گیری از جانبش باشی!​


بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: daryam1، Sajede Khatami، آیدا رستمی و 34 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۱

فصل اول_راز درون:

دامن بلند سبز رنگ کهنه‌اش را بالا می‌گیرد و همان طور که زیر لـ*ـب شعری کودکانه را زمزمه می‌کند، پله‌های فرسوده و ترک خورده را پایین می‌آید. با رد کردن هر پله، موهای بلند و صافش تابی خورده و روی صورتش می‌ریزد.
سر‌خوشانه پله‌ها را یکی پس از دیگری رد می‌کند و نگاهش روی خانه‌هایی از جنس سنگ و چوب می‌افتد؛ که بر روی خانه‌های دیگر بنا شده بود.
آخرین پله را با پرشی بلند تمام می‌کند و می‌خندد، اما لبخند بر لبان قلوه‌ای و کودکانه‌اش، می‌خشکد. دستانش را در هم قفل می‌کند. می‌خواهد سریع آن مکان را ترک کند. قسمتی دایره‌ای شکل که محل بازی بچه های فاخر بود.
کسی رو به رویش می‌ایستد. نگاهش به دامن بلند نارنجی رنگش که می‌دانست از بهترین نوع پارچه، یا همان ابریشم دوخته شده است، بالا می‌رود، چین‌هایی که دور تا دور کمر باریکش را گرفته بودند. دو طرف بالا تنه لباس، با چهار دکمه طلایی رنگ که زیر نور خورشید می‌درخشید، به یک دیگر وصل شده بود. آستین.های چین خورده که توسط یک کش دور مچ ایجاد شده بود، موهای بلند خرمایی گیس شده و در آخر آن لبخند پر از خباثت و بدجنسی بر لبان نازک و کشیده‌اش، لرزی در بدنش انداخت.
نگاهش را به چشمان سبز پر از تمسخرش می‌دوزد. او مرسیا، دختر رئیس قبیله بود. یک دختر مغرور و تخس که به همه فخر می‌فروخت.
- بچه‌ها، ببینید کی این‌جاست!؟
صدای خنده پر از تمسخر‌شان با صدای برخورد صندل‌های چرمی یکی می‌شود و در یک ثانیه بعد، دور تا دورش را حلقه می‌کنند.
ترس را در دلش حس می‌کند. کمی در خود جمع شده و با دستان عرق کرده‌اش لباسش را مچاله می‌کند. دقیقا همان‌جا که وصله خورده بود. دوست نداشت باز مورد توهین‌هایشان قرار بگیرد. نمی‌خواست باز کتک بخورد.
صدای مرسیا لرزی بر بدنش می‌اندازد:
- می‌بینم امروز موهات رو آزاد گذاشتی عجیب غریب!
یک قدم به سمتش بر می‌دارد و با پوزخند می‌گوید:
- این جرئتت رو از کجا اوردی؟
دخترک ترسیده، آب دهانش را قورت می‌دهد و نگاهش یکی یکی بر روی شش نفرشان می‌چرخد. صدای پایی از پشتش شنیده و پشت بندش یک دستی موهای بلندش را می‌گیرد و می‌کشد. از درد دندان‌های یک دست سفیدش را به هم فشار می‌آورد تا ناله‌ای از دهانش بیرون نزند. ابروان پهن و سیاه رنگش به هم نزدیک شده و موهایش را می‌گیرد تا از دردشان بکاهد.
صدای پسر را می‌شنود:
- موهاش رو ببریم خواهر؟
با ترس نگاهش روی پسر می‌نشیند. او را می‌شناسد. مینوس، برادر کوچک مرسیا بود. یک پسر تپل و فربه که موهای چتری و صاف قهوه‌ای داشت. لپ‌هایش اندازه یک سیب که لـ*ـب‌‌های کوچکش را میان خود محاصره کرده بودند.
صدای مرسیا نگاهش را به سمت او می‌کشاند:
- فکر خوبیه؛ تازه وسیله‌شم دارم.
با لبخندی که بدجنسی از آن می‌بارید. یک تیغ که دسته‌اش از جنس چرم بود، را از آستین چین‌دارش بیرون کشید.
به سمت دخترک لرزان قدم برداشت. دخترک به التماس افتاد:
- خواهش می‌کنم این کار رو نکن.
مرسیا با صدایی بلند خندید:
- چرا؟ نمی‌خوای از شر این موهای عجیبت خلاص شی؟
نه نمی‌خواست. موهایش را حتی با عجیب و غریب بودنش، دوست داشت. چه قدر منتظر مانده بود تا موهایش به کمرش برسند و حال، آنها می‌خواستند همه آنها را ببرند؟
سرش را تکان می‌دهد:
- مرسیا خواهش می‌کنم.
مرسیا بدون توجه به التماس‌هایش رو به مینوس می‌گوید:
- محکم بگیرش، تکون نخوره.
مینوس با لـ*ـذت موهایش را رها کرده و سریع بازوهایش را می‌چسبد:
- گرفتم، نگران نباش.
پسری دیگر با خنده جلو می‌آید و موهایش را لمس می‌کند:
- وای موهاش رو ببین! حیف نیست این همه مو رو می‌خوای از دست بدی؟


بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: _nazanin_، daryam1، Fatima_sh و 36 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۲
با بغض به آن پسر خیره می‌شود. راوش، پسر بازرگان قبیله بود. موهای فرفری سیاه رنگ، با قد ۱۳۸ سانتی، بینی کشیده، لـ*ـب‌هایی ساده و ابروهایی نازک داشت. چشمانش عسلی و لباس‌هایش قهوه‌ای مشکی بودند؛ با یک کمربند طلایی که دور تا دور کمرش را گرفته بود.
راوش با خنده به چشمانش اشاره می‌زند:
- چشماش رو ببینید.
دختری نزدیکشان می‌شود و با ناخن بلندش به پشت پلک هایش می‌کشد:
- به نظرتون چشمای عجیبش رو از کاسه در بیارم؟
دخترک را نمی‌شناخت، دختری با موهای مواج سیاه و پیراهن بلند صورتی که بدن توپرش را پنهان کرده بود.
صدای خنده‌‌شان بلند شده و مرسیا موهایش را سفت می‌چسبد:
- چشماش رو بذارید برای بعد؛ فعلا وقت مو بریدنه.
و خودش بلند بلند شروع به خندیدن می‌کند. نمی‌توانست به همین راحتی موهای دوست داشتنی‌اش را از دست بدهد. خشم و نفرت در قلبش غلیان می‌کند و هر لحظه به شدتش اضافه می‌شود. دندان‌هایش از خشم به هم می‌خورند و دستانش مشت می‌شود. در خود قدرتی را حس می‌کند که همیشه از آن بیزار بود و حال می‌خواست از آن برای نجات موهای عزیزش استفاده کند.
بازوهایش را از دستان تپل مینوس بیرون می‌کشد و با قدرت او را هل می‌دهد. مینوس با شدت به روی زمین می‌افتد و ناله‌اش بلند می‌شود.
دخترک سریع چند قدم عقب می‌رود. همه با دهانی باز به صحنه رو به رو نگاه می‌کنند. لباس‌های مشکی مینوس همه خاکی شده و با یک دستش محکم آرنجش را گرفته بود.
مرسیا با دندان‌های کلید شده، می‌غرد:
- چطور جرئت کردی برادرم رو بزنی دختر‌ رعیت؟
تیغ را می‌بیند که بر روی زمین می‌افتد و این، برای آرام شدنش کافی است. دیگر برایش اهمیت ندارد اگر کتک بخورد؛ فقط موهایش را رها کنند. فقط همین را می‌خواست.
او را هل می‌دهند و با لگد و مشت به جانش می‌افتند. یکی در شکمش می‌کوبد و یکی در پاهایش. یکی در صورتش مشت می زند و یکی در کمرش. یک مشت محکم به بینی کشیده‌اش می‌خورد و ناله‌اش بلند می‌شود.
نگاهش روی پنجره‌های چوبی خانه‌های بالا می‌افتد. یعنی کسی نیست که کمکش کند؟ شایدم باشد و برایش اهمیت نداشته باشد جان یک دخترک که به خاطر موها و چشمانش، عجیب و غریب می خواندنش. همه در قبیله از او متنفر بودند. هیچ دوستی نداشت و حال داشت زیر مشت و لگد‌های بچه های بزرگ‌تر از خودش جان می‌داد و هیچ کسی برای کمک کردن به او نمی‌آمد!
امید داشت که از زدن خسته شوند و رهایش کنند که بلاخره نفس نفس زنان عقب می‌روند. صدای یکی‌‌شان شنیده می‌شود:
- مرده؟
- نه بابا، نمی‌بینی داره نفس می‌کشه؟
- باهاش چیکار کنیم؟
تمام تنش درد می‌کرد و توانی در خود نمی‌دید که از آنها بگریزد.
- بذاریمش پشت اون ستون بزرگ؛ تا شاید بمیره همه از دستش راحت بشند.
خنده‌‌شان روی مغزش راه می‌رود. دستانی مچ پاهایش را می‌گیرد و بعد روی زمین کشیده می‌شود. تمام تنش از خون و خاک پوشیده شده و حال دیگر لباسش سبز رنگ نیست!
سرش به سنگی خورده و سرش گیج می‌رود. پاهایش را رها می‌کنند و صدای کفش‌هایشان که هر لحظه دور و دورتر می‌شود.
چشمانش را نیمه باز می‌کند و ستون بزرگ سنگی را می‌بیند. نمی‌خواست آخر عاقبتش این گونه شود. نمی‌خواست این گونه بمیرد. اصلا نمی‌خواست فعلا بمیرد.


بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: _nazanin_، daryam1، Fatima_sh و 36 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۳
باید خود را نجات می‌داد؛ با آن اندک‌ جانی که برایش باقی مانده بود. با تمام توان باقی مانده‌اش، دستش را به سمت لبه ستون بلند می‌کند ولی نیمه جان باز بر روی زمین می‌افتد. مایع گرم و لجزی را میان موهایش حس می‌کند. دستش را بار دیگر بلند می‌کند و این بار با انگشتان کشیده و لاغرش، لبه ستون را می‌گیرد. انگشتانش...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: _nazanin_، daryam1، Fatima_sh و 31 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۴

از پشت دیوار سنگی به آرامی سرش را خم می‌کند و در کوچه سرکی می‌کشد. او را می‌بیند. نگاهش به موهای طلایی‌اش می‌افتد که با وزش باد تکان‌تکان می‌خورد. صورتی کشیده و لـ*ـب‌های گوشتی، چشمان آبی رنگ که بیشتر از همه چیز به چشم می‌‌آمد.
با دو دوستش روی سکویی کنار در چوبی‌ای نشسته و صحبت می‌کردند. در یک کوچه چهار متری...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: نویسنده خسته، _nazanin_، daryam1 و 28 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۵

نگاهشان به غروب خورشیدی است که در افق پشت یک کوه بزرگ در حال مخفی شدن است! ابرهایی که به واسطه نور دم غروب، به رنگ‌های نارنجی و قرمز در آمده و جلوه‌ای زیبا در افق پدید آورده بودند.
همان‌طور که نگاهش به خورشید است، می‌پرسد:
- هامان آرزوت چیه؟
هامان لبخند کوچکی می‌زند و جواب می‌دهد:
- آرزوم؟ هووم.. دوست دارم...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
Reactions: _nazanin_، daryam1، Sajede Khatami و 28 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۶

- مامان ریتا من دارم میرم.
ریتا کیسه حاوی دانه را بر روی زمین رها کرده و صاف می‌ایستد. لبه‌ی حصار مرغ‌ها را می‌فشارد و برای آن‌که صدایش به لاریسا برسد، تقریبا داد می‌زند:
- زود برگرد، مواظب خودتم باش.
لاریسا همان‌طور که می‌دود، دستش را برای ریتا تکان داده و با لبخندی بزرگ از تپه پوشیده از چمن، پایین می‌رود...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: _nazanin_، daryam1، Sajede Khatami و 29 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۷

هامان فقط نگاهش می‌کند. مرسیا نگاهش روی هر دو می‌چرخد و بعد موهای لاریسا را می‌گیرد و او را مجبور به ایستادن می‌کند. لاریسا با چشمانی پر از اشک نگاهش روی هامان می‌نشیند. هامان با اخم بلند شده و دست مرسیا را می‌گیرد:
- ولش کن.
سعی می‌کند موهای لاریسا را از دست مرسیا بیرون بکشد و بلاخره موفق می‌شود. لاریسا را...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • تشویق
Reactions: _nazanin_، daryam1، Sajede Khatami و 28 نفر دیگر

-FãTéMęH-

مدیر ارشد رمان ۹۸
عضو کادر مدیریت
مدیر ارشد انجمن
  
عضویت
28/5/23
ارسال ها
2,708
امتیاز واکنش
10,375
امتیاز
328
محل سکونت
بوشهر
زمان حضور
43 روز 4 ساعت 46 دقیقه
نویسنده این موضوع
#پارت۸

چشمانش را بست و اجازه داد خشم تمام قلبش را احاطه کند. این تنها راه بیرون آمدنش بود.
در یک چشم به هم زدن موهایش تماما سیاه شد. دختر با دیدن این صحنه بازوهایش را رها کرد و با چشمانی درشت شده چند قدم عقب رفت. نگاهش بر روی چشمان بسته دختر افتاد. او چه بود؟ یک جادوگر؟
با صدایی لرزان دوستانش را صدا کرد:
- بچه‌ها...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



بـرتـریــن۱۴۰۲☆ رمان مانوی | -FãTéMęH- کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: _nazanin_، daryam1، Sajede Khatami و 28 نفر دیگر
shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
بالا