خوش آمدید به رمان ۹۸ | بهترین انجمن رمان نویسی

رمان ۹۸ با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی و تقویت قلم عزیزان ایجاد شده است.
هدف ما همواره ایجاد محیطی گرم و صمیمی و دوستانه بوده
برای مطالعه کامل رمان‌ها و استفاده از امکانات انجمن
به ما بپیوندید و یا وارد انجمن شوید.

ایده و قلم داستان چطوره

  • عالی

  • خوب

  • بد


نتایج فقط بعد از شرکت در نظرسنجی قابل رویت است.

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
*به نام خالق او*
نام رمان : تیره دل
نام نویسنده : Armîtå_M
ژانر: عاشقانه، اجتماعی، معمایی
نام ناظر : *RoRo*
خلاصه:
در این دنیا، داستان‌هایی ناگفته برجا مانده‌اند!
داستان‌هایی، عجیب؛ تلخ و مرموز!
این داستان، داستان تیره دلِ.
نویسنده این داستان، به قلم بازی تقدیر بود!
قلم این داستان، با بی‌احساس بودن دختری تیره دل رونمایی شد!
دلی تیره، از جنس سنگ! قدرت! عشق! و مرگ..
کلید معما این داستان، در قلبی دفن شده است! قلبی نابود شده..


در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
  • تشکر
  • جذاب
  • عالی
Reactions: Narin_F، elaheh.1991، Jãs.I و 18 نفر دیگر

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
به نام آفریننده رنگ‌ها
مقدمه:
بی‌شک، آنانی که قلب تیره‌ای دارند؛ روزی شفاف‌ترین قلب‌های دنیا متعلق به آن‌ها بود..
تیره‌دل، بازیچه بازی سرنوشت شد و شفافیت قلب خود را از دست داد! تقصیر او نبود؛ او محکوم به این بازی بود..!

{پارت گذاری، دوشنبه و جمعه انجام می‌شود.}


در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: Narin_F، elaheh.1991، Jãs.I و 18 نفر دیگر

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
پارت اول
|*انجمن رمان نویسی 98*|



صندلی‌ها، پر از دانشجوها منتظر و بی‌صبر اعلام نتایج بود.
بعد از مدت طاقت‌فرسایی، برای دانشجوها بی‌صبر؛ آقای نصیری، پشت سکو طلایی رنگ می‌ایسته و با صدایی رسا شروع به حرف می‌کنه:
-سلام و خیر مقدم به تمام دانشجوان گرامی.. اعلام میکنم؛ برنده مسابقه بهترین دانشجو سال هم کسی نیست جز... الیکا رحمانی!
با حرف آخر مدیر، نفس‌های دانشجوها آزاد می‌شه.
لبخند شرورانه‌ای می‌زنم و سلانه سلانه، به سمت آقای نصیری می‌رم.
با تحسین و خوشحالی، زمزمه می‌کنه:
-تبریک می‌گم الیکا جان! برای سه سال پی‌درپی اول شدی!
با سردی جواب می‌دم:
-متشکرم آقای نصیری. و راستی، برنده شدن بستگی به لیاقت آدم‌ها داره! مگه نه؟!
با لبخند دستپاچه‌ای نگاهم می‎کنه، که چشم از چهره چین و چروک دار نصیری برمی‌دارم و به دانشجوها خیره میشم.
کلافه، شروع به دست زدن کردند.
بعضی با حسرت، بعضی با خشم و بعضی با تحسین نگاه می‌کردند.
پوزخندی می‌زنم، هیچ‌کس خوب آدم رو نمی‌خواد! جز خود آدم!
از صحنه نورپردازی شده دانشگاه بیرون میام و به سمت پارکینگ بزرگ دانشگاه می‌رم.
صدای ملایم میترا بازهم شنیده میشه:
-ام، سلام الیکا جان.. تبریک میگم، لیاقتش رو داشتی!
این دختر، از جون من چی می‌خواد؟!
معلوم بود، کمی اضطراب داره!
نفس عمیقی می‌کشم و کشیده، کشیده میگم:
-ببین میترا! روز به روز داری هی مزاحمم می‌شی! می‌تونی رک بگی هدفت چیه؟
با بهت نگاهم می‌کنه و من‌من‌کنان زمزمه می‌کنه:
-من، فقط.. فقط می‌خواستم بهت تبریک بگم!
خندم می‌گیره! دانشجوها وقتی من میومدم کنار می‌کشیدن و می‌ترسیدن و حالا این دخت،ر داره ادعا رفاقت می‌کنه؟
آروم آروم، دورش چرخیدم و زمزمه کردم:
-این‌طور که معلومه خانم کوچولو قصد رفاقت با من رو داره! مگه نه؟!
صدا ضربان قلبش از همین‌جا به گوش می‌رسید..
پشت بهش می‌ایستم و زیر گوشش داد می‌زنم:
-پخ!
ناخودآگاه می‌پره و پاش به پام گیر می‌کنه و میفته روی زمین سفت خاکی!
با قهقهه می‌گم:
-آخه عزیزم! تو که حتی توانایی نگه داشتن تعادل خودت رو نداری، چطور می‌خوای دست من رو بگیری و رفیقم باشی؟!
جوشش اشک رو در چشم‌های تیره‌ رنگش حس می‌کنم..
دوباره، زمزمه می‌کنم:
-در قوانین من، اشک معنایی نداره!
یا ترست رو پس میزنی و می‌جنگی؛ یا به خودت می‌لرزی و خودتو می‌سپری به دست سرنوشت! این رو به عنوان الیکا بهت نمیگم! این یه نصیحت، از سمت تیره دل به تو هست!
دستم رو به سمتش دراز می‌کنم.
اشکش رو پس می‌زنه و دستم رو می‌گیره، کمی به بالا می‌کشمش و محکم‌تر به زمین می‌کوبمش!
صدای آخ گفتنش درمیاد.
بلندتر میگم:
-قانون دوم!
به هیچکس اعتماد نکن! حتی به خودت!
هر شخصی و حتی خود من می‌تونم تورو به زمین بزنم!
با بغض، زمزمه می‌کنه:
-هه! با این کارها به چی می‌خوای برسی؟!
خیره به چشم‌ها مشکی‌اش، سرد حرف می‌زنم:
-من به هر چیزی که خواستم رسیدم! این‌هارو گفتم؛ که فراموش نکنی من تیره‌دلم! به خودم‌هم رحم ندارم! وارد بازی تیره‌دل نشو! بد میبینی!
چشمک مسخره‌ای می‌زنم و از چهره بهت‌زدش دور می‌شم..


در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: Narin_F، elaheh.1991، دونه انار و 16 نفر دیگر

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
پارت دوم
|*انجمن رمان نویسی 98*|



از بالای تپه چراغونی شده، به کل شهر نگاه می‌کنم؛ درست زیر این تپه وسیع، شهر زیر پایِ من بود!
چقدر این منطقه سرسبز زیبا بود! هر دفعه که به اینجا سر می‌زدم، حس رهایی وجودم رو فرا می‌گرفت..
کمتر کسی وجود داشت، که به این‌جا بیاد! ارتفاع بلندی داشت؛ که گاهی با دیدنش، سرگیجه می‌گیری!
حتی ممکن بود، حس سقوط آزاد داشته باشی!
اما، من به زیبایی چراغونی بودن شهر‌ها فکر می‌کنم..
در سوسوی، هر باد خنکی که می‌وزید؛ تک به تک، چراغ‌ها خاموش و شهر به آستانه‌ی تاریکی و بی‌خبری، فرو می‌رفت!
این‌ مکان، تنها جایی بود که خودم بودم و خودم..
باد خنکی وزید و از لا‌به‌لای موهای مواجم، عبور کرد. حس خوبی رو بهم منتقل می‌کرد!
حتی گاهی اوقات، روی سقف ماشینم دراز می‌کشیدم و به ستاره‌ها خیره می‌شدم...
ستاره‌های زیادی دور تا دور ماه وجود دارند! اما بازهم؛ ماه خالص، تنها و درخشنده بود!
گاهی حتی به ماه، حسودیم می‌شد! چطور بین این همه ستاره می‌درخشه، سکوت می‌کنه و به درد آدم‌هایی مثل من گوش میده!
جامه‌ی سکوت، برتن این شهر چراغونی، پوشانده می‌شه. جیرجیر حشرات، صدای نسیم خنک و روح افزون باد و روشنایی ماه در این تاریکی ظلمت شب، حس خالصی از جنس آرامش رو بهم هدیه می‌ده..
با صدای نوتیفیکشن موبایلم، به خودم میام. ساعت یازده‌ونیم شب شده بود! به یاد اینکه دیرم شده، سریع سوار ماشین مشکی رنگم می‌شم.
آه! نوتیفیکشن ایرانسل بود! چه خوش‌ذوقانه، فکر کردم پدر نگرانم می‌شه!
چه باشم و نباشم، کسی متوجه نبودم نیست..
تو این زندگی، از محبت هم دریغ بودم! دریغ از هیچ‌گونه محبتی!
آهی می‌کشم و صدا موزیک رو بالا می‌برم و به سمت ویلا، حرکت می‌کنم.
***
-پدر من دارم می‌رم، کاری که نداری؟
با چشم‌های قهوه‌ای رنگش، نگاهی به من می‌اندازه و عینک چوبی ظریف‌کاری شده رو از چشم‌هایش برمی‌داره:
-نه دختر، به سلامت. فقط یادت نره، امشب مهمونی ویلا عموت دعوتیم!
دستی به مقنعه مشکی‌ رنگم می‌کشم و آرام می‌گم:
-نه پدر یادم نرفته، شما برید؛ من‌هم بعد از دانشگاه میام خونه و آماده می‌شم خودم رو می‌رسونم.
آرام و خونسرد، سری تکون می‌ده و زمزمه می‌کنه:
-بسیار خب، دیر نکن. خداحافظ.
با قدم‌های سریع اما کوتاه، از خونه خارج می‌شم و سوار جنسیس مشکی رنگم می‌شم.
ریموت در ویلا رو می‌زنم و از حیاط باغ مانند ویلا، بیرون میام.
پس امشب مهمونی، خونه عمو دعوتیم! عمو ناصر، تنها برادر پدرم بود و البته؛ تنها فامیل من! خونه عمو ناصر رو دوست داشتم، پرصفا و گرم بود؛ ولی زیاد با ناهید و نسرین، گرم نمی‌گرفتم..
با هیچ‌کسی گرم نمی‌گرفتم! تنها کسی که دارم و رفیقمه، آوین، نوه‌ی عمو پدرم هست. تقریبا مثل خودم، سروسنگین و سرده!
فقط خدا می‌دونه؛ با این چهره سنگین‌مون، چه شیطنت‌هایی که نکردیم!
تک‌خندی می‌زنم و با سرعت بیشتر، به سمت دانشگاه حرکت می‌کنم.


در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
Reactions: Narin_F، Afsa، elaheh.1991 و 13 نفر دیگر

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
پارت سوم
|*انجمن رمان نویسی 98*|



با وضعیت کلافه‌ای و بدنی خسته، خودم رو داخل ماشین می‌اندازم و در رو می‌بندم. ...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
  • تشکر
  • عالی
Reactions: Narin_F، Afsa، *RoRo* و 8 نفر دیگر

Armîtå_M

ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
کاربر V.I.P انجمن
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
5/10/20
ارسال ها
198
امتیاز واکنش
8,403
امتیاز
138
محل سکونت
!~شهر فراموشی~!
زمان حضور
44 روز 4 ساعت 35 دقیقه
پارت چهار
|*انجمن رمان نویسی 98*|


-خانمان جوان!
با ریزبینی، به پسر جوان و قدبلند رو‌به‌روم خیره می‌شم. موهای قهوه‌ای تیره، ابروهای پهن مشکی و چشم‌های مشکی نفوذ کننده‌ای داشت!...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان تیره دل | Armîtå_M کاربر انجمن رمان ۹۸

 
  • تشکر
  • عالی
Reactions: Kameliaparsa، Narin_F، ASaLi_Nh8ay و 6 نفر دیگر
shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
بالا