خوش آمدید به رمان ۹۸ | بهترین انجمن رمان نویسی

رمان ۹۸ با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی و تقویت قلم عزیزان ایجاد شده است.
هدف ما همواره ایجاد محیطی گرم و صمیمی و دوستانه بوده
برای مطالعه کامل رمان‌ها و استفاده از امکانات انجمن
به ما بپیوندید و یا وارد انجمن شوید.

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
نام رمان: باطلاقی به ژرف بی نهایت
ژانر:عاشقانه، تراژدی، اجتماعی
نام نویسنده: Narin_F
نام ناظر: Ryhwn
خلاصه:
مادری می‌شوم که در برابر هر چیز کوچکی از دخترم محافظت می‌کنم؛ نه مثل مادرم که از روز تولد به من گفت: «روز مرگت مبارک پرواز!»
من مثل مادرم نخواهم شد؛ هرگز، هرگز!
پدرم هر کاری با من کرد، مادرم از الف تا ب حرفی نزد! مادرم من را پرواز نامید؛ ولی خودش نگاره‌گر کندن بال‌هایی بود که قصد پرواز را داشتند.
آن‌ها باطلاقی ساخته‌اند که ژرفش بی نهایت عمیش است.
زمان گذشت. او آمد به زندگی‌ام؛ خواست مرهم شود روی زخم‌هایم؛ ولی مرهم که نشد هیچ، نمکی شد روی زخم‌هایم تا عمیق‌ترشان بکند!



در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: Number one، *~SARA~*، Silaaaaaaa و 55 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
مقدمه:
خاطری از پرواز ندارم؛ ولی اسمم را پرواز گذاشته‌اند!
کسی بیاید و بگویید: پرواز را برهانید! افسوس که کسی نیست...
«پرواز گر پرواز کند، افسار گسیخته می‌شود؛ باید در همین باطلاق بماند، پس بال کندنش را واجب است!» ای وای، ای وای، چه موقع پرواز مجاز به پرواز بوده که افسار گسیخته شود؟
دستانم را بسته‌اند به زنجیر. چشمانم را گوش‌هایم را نیز گرفتند. چه می‌ماند؟ هیچ چیز!


در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 

پیوست ها

آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: *~SARA~*، Silaaaaaaa، neshat83 و 28 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت1
سر و صدای بچه‌ها تمامی نداشت؛ انگار نه انگار معلمی سر کلاس است. هر کدام برای خودشان کاری می‌کردند و مسخره بازی در میاوردند.
سوز سرد زمستان از لا به لای فاصله کمی که بین پنجره بود وارد می‌شد.
دور تا دور کلاس از روزنامه دیواری‌های عجق وجق بچه‌ها پر بود.
از رنگ سبز متنفر بودم؛ ولی چون رنگ کلاس‌مان به رنگ سبز بود، دوستش داشتم.
معلم در عالم کاغذهای روی میزش غرق بود.
در یک‌آن سرش را بلند کرد و با صدای بلندی گفت:
-چه خبره بچه‌ها... یه لحظه حواسم بهتون نبود!
تعدادی کاغذ را که در دست گرفته بود، رو به شاگردی که روی اولین نمیکت نزدیک میز معلم نشسته بود، گرفت.
-سارا این دعوت نامه‌ها رو میان بچه‌ها بخش کن؛ هر دعوت نامه، اسم دانش آموز روشه.
سارا به دستور معلم عمل کرد. سومین نفر به من رسید. روی میز گذاشتش و رفت سراغ بعدی‌ها.
از این دعوت نامه‌هایی که برای والدین می‌فرستادن متنفر بود؛ والدین من هرگز شرکت نمی‌کردند!
کاغذ را در دستم مچاله کردم. درون کیفم پرتش کردم.
نگاهم به عقربه‌های ساعت افتاد. هر لحظه عقربه به زنگ آخر نزدیک‌تر می‌شد. هر لحظه نزدیک‌تر شدنش دلم بیشتر حزن می‌شد. نمی‌دانم برای بقیه زنگ آخر چه معنی داشت؟ شاید خوشی، راحتی، خواب و فراغت؛ اما برای من رفتن به مرسه شیرین‌تر از عسل و زنگ آخر تلخ‌تر از زهر است؛ شاید چون از خانه دورم می‌کند، یا ششاید چون صدای داد و هوار نمی‌شنوم؛ نمی‌دانم، خودم هم نمی‌دانم!
چیزی که از آن می‌ترسیدم؛ زنگ به صدا در آمد. همه تند تند شروع کردند به جمع کردن وسایل‌شان؛ برعکس آن‌ها با ارامش از سر جام بلند شدم تا لوازمم را جمع کنم.
هه هول شده بودند و تند تند از کلاس خارج می‌شدند.
سرم را بلند کردم با جفت چشم‌های به رنگ عسلش رو به رو شدم. خیره نگاهم می‌کرد. با لبخندی که همیشه بر لـ*ـب دارد، لـ*ـب باز کرد:
-پرواز فردا تولدمه... خب دوست دارم تو هم بیای. می‌شه بیای؟
نمی‌دونستم چه جوابی بگویم! بابام هرگز اجازه نمی‌داد!
لبخند روی لـ*ـبم نشست.
-تولدت مبارک عسلی جانم... ببخشید عزیزم ولی من نمی‌تونم توی تولدت حضور داشته باشم؛ واقعا عذر می‌خوام.
لبخندش محو شد.
-اشکالی نداره پرواز جان..._دوباره لبخندی زد_ خب دیگه بدو بریم الان دیر می‌شه مادرم نگران میشه.
دستم را گرفت و به دنبال خودش کشیدتم.
روی جاده خاکی راه می‌رفتیم و ماشین‌هایی که رد می‌شدن رد گرد غبار ما را اذیت می‌کرد. بوی گل و گیاه‌های دو طرف جاده را همیشه دوست داشتم؛ تکراری لـ*ـذت بخش بود این راه!

خانه‌ی عسل جلوتر از خانه‌ی ما بود. خداحافظی کردم و راهیِ قفسم شدم.


در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • جذاب
  • عالی
Reactions: mobinadareini82، *~SARA~*، Fatima.fatameh1380 و 55 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت2
به در چهار تا و بزرگ خیره بودم. از رنگ قهوه‌ای متنفر بودم؛ چون رنگ در این خانه است. پانزده سال این خانه و مردمانش را تحمل کردم؛ خدا عاقبتم را بخیر کند؛ بالاتر از سیاهی رنگ هست! سیاهی تیره‌تر و تیره‌تر! حال، وضعم بهتر است؛ از این بدتر نشدنش را دعا میکنم.
در این خانه بس بزرگ است، نه دل مردمانش! مثل همیشه باز بود. زن عمو قابلمه‌ای بزرگ را بـ*ـغل کرده و از آشپزخانه‌ی حیاط به داخل خانه می‌برد. نگاهش به من افتاد. با صدای تقریبا بلندی گفت:
-پرواز چرا اونجا عین تیرچه برق ایستادی؟ بدو بیا تو، کلی کار داریم.
با قدم های تند خودم را بهش رساندم. حیاط خیلی بزرگ است؛ جوری که می‌توان مراسم عزا را در همین حیاط برگزار کرد.
-بله زن عمو کاری داشتین؟
با دست به راه پله ی حیاط که منتهی به اتاق خواب‌هاست شاره کرد و گفت:
-بدو لباس‌هات رو عوض کن. یه چیز مناسب بپوش برای شام مهمون داریم بعد بیا تو کارا کمکمون کن.
باشه ای گفتم و راه پله را در پیش گرفتم. از مهمانی های این خانه خسته شدم؛ کم کمش هفته ای پنج روزش مهمان می‌آید؛ خسته کننده ست.
به طرف اتاق ته راهرو و آن اتاق کوچک دو تخته رفتم؛ پناه گاه اسمش است. با هر قدم نزدیک‌تر شدنم به اتاق، صدای گریه بیشتر به گوشم می‌رسید؛ باز هم! تندتر حرکت کردم و در را با شدت باز کردم. حدسم درست بود. با دست‌های ظرف و کشیده‌اش صورتش را پنهان کرده بود و سعی در خفه کردن صدای نازش را داشت که موفق نبود. جلویش روی زانو نشستم و با دستم دست هایش را از روی صورتش برداشتم و دست هایش را گرفتم.
با تیله‌های قهوه‌ای روشن نگاهم کرد. آسمانم ابری بود و می‌بارید. قطره های اشکش روی گونه های سفیدش جاری می‌شدند. با هق هق لـ*ـب گشود:
-پرواز دیگه خستم... میخوام از اینجا برم... اما... اما نمیشه... طاقتم بریده؛ از هرلحظه با ترس زندگی کردن خستم!
با دستم اشک های رو صورتش را پاک کردم.
-بسه آبجی جان.. می‌گذره همه چیز درست می‌شه؛ قوی باش!
سرش را پایین انداخت.
-خودتم میدونی این حرفا امید واهی هستند.
آهی کشیدم.
-باور کن با گذر زمان همه چیز درست می‌شه!
هق زد. با صدای تقریبا بلندی گفت:
-پرواز بیست سال از طول عمرم گذشته و چیزی تغییر نکرده؛ اون گذر زمان کی قراره برسه؟ هان؟ کی؟
کمی اروم گرفت و ادامه داد.
-تو آرومی و خونسرد؛ اما من نیستم! این بزرگ‌ترین فرق بین من و توئه!
راست می‌گفت؛ من آرومم و خونسرد؛ اما از بیرون، نه از درون! من وجودم می‌سوخت و هرگز به روی خودم نیاوردم.
-آبجی جان فراموشش کن.
بلند شدم و سمت کمد قهوه‌ای رنگ اتاق رفتم. لباس هایم را با یک سارفن آبی آسمانی و شلوار هم رنگش عوض کردم.
کلید برق کنار کمد قرار داشت. روشنش کردم؛ در هر ساعات و لحظه‌ای باید برق این‌جا را روشن کرد، مگرنه تاریک تاریک است! پرده‌ی پنجره مانع از رسیدن نور به داخل است.


در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • جذاب
  • عالی
Reactions: *~SARA~*، Silaaaaaaa، neshat83 و 52 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت3
-پرواز، چرا نپرسیدی برای چی گریه می‌کنم؟
سمتش برگستم؛ با لحن آسوده‌ای گفتم:...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش توسط مدیر:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: *~SARA~*، Silaaaaaaa، neshat83 و 50 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت4
در آن ماکسی بنفش رنگ می‌درخشید؛ اما چهره‌اش محزون‌تر از همیشه بود. رنگ پریده کنار مادرم نشسته بود.
در این هوای سوزدار نمی‌دانم چرا حیاط را برای نشستن انتخاب کرده‌اند! هر کدام بر روی مبلی نشسته بود. آقا بزرگ سخن می‌گفت و همه شنونده‌ی سخن‌هایش بودند. فقط من بودم که سرپا ایستاده بود؛ عادتم بود، از نشستن...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش توسط مدیر:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: mobinadareini82، *~SARA~*، Silaaaaaaa و 49 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت5
حق داشت، اگر، نه می‌گفت، پدر قبرش را وسط حیاط می‌کند و همان‌جا چالش می‌کرد.
به سر جای خودم و زیر پتو خزیدم.
-بخواب، فردا اگه شاهین برگشت، برو ببینش و باهاش حرف بزن؛ شاید تونست کاری بکنه.
***
مردان روی قبر خاک می‌ریختند. مادر فریاد می‌زد، تینا و حیات زارمی‌زدند، زن عمو سهیلا و زن عمو راضیه به زور در...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: mobinadareini82، *~SARA~*، neshat83 و 22 نفر دیگر

Narin_F

مدیر تالار هنر + ناظر آزمایشی + ویراستار آزمایشی
عضو کادر مدیریت
مدیر تالار انجمن
  
عضویت
1/12/19
ارسال ها
2,133
امتیاز واکنش
24,131
امتیاز
343
محل سکونت
☁️
زمان حضور
56 روز 2 ساعت 57 دقیقه
پارت6
خرمن موهای قهوه‌ای رنگش بر روی چهره‌اش ریخته بود. دست و پایش شل شده و شاخه از وزنش همچون کمر من خم گشته بود.
کسی تکانم داد؛ اما نمی‌دانستم کیست...

برای خواندن متن کامل و مشاهده محتوا
باید ثبت نام کنید و یا وارد اکانت خود شوید.



در حال تایپ رمان باطلاقی به ژرف بی نهایت | Narin_F کاربر انجمن رمان ۹۸

 
آخرین ویرایش:
  • تشکر
  • عالی
  • جذاب
Reactions: mobinadareini82، *~SARA~*، The unborn و 14 نفر دیگر
shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
بالا