بستن اطلاعیه

*فراخوان*

سلام مهمان عزیز

از لینک زیر دیدن فرمایید:

فراخوان: تکمیل کادر انجمن

کاوشگر فضایی

شروع موضوع توسط ☙zAHRa❧ ‏14/7/19 در انجمن هوا فضا

  1. ☙zAHRa❧

    ☙zAHRa❧ مدیر تالار ترجمه انجمن + مترجم انجمن عضو کادر مدیریت مدیر تالار انجمن مترجم انجمن

    تاریخ عضویت:
    ‏5/7/19
    ارسال ها:
    1,387
    تشکر شده:
    1,629
    امتیاز دستاورد:
    128
    جنسیت:
    زن
    [​IMG]

    کاوشگر فضایی
    کاوشگر فضایی سفینه‌ای بی سرنشین است که برای کاوش منظومه شمسی به فضا پرتاب می‌شود. کاوشگر حامل تجهیزات و دوربینهایی جهت گردآوری اطلاعات و ارسال آن به زمین بصورت علایم رادیویی است.



    مقدمه
    کاوشگر فضایی سفینه‌ای بی سرنشین است که برای کاوش منظومه شمسی به فضا پرتاب می‌شود. کاوشگر حامل تجهیزات و دوربینهایی جهت گردآوری اطلاعات و ارسال آن به زمین بصورت علایم رادیویی است. کاوشگرها از ستاره دنباله‌دار هالی دو سیارک و کلیه سیارات بجز پلوتون دیدن نموده‌اند و به خورشید نیز نزدیک شده‌اند، معمولا آنها از کنار سیارات یا قمرهایشان می‌گذرند و یا جهت نقشه برداری از سطح آنها در مدارشان می‌گردند و یا به منظور بررسی جزئیات محیط آنها فرود می‌آیند.

    هدف از ساخت کاوشگرها حمل دوربینهای تلویزیونی و ابزارهای لازم برای جمع آوری اطلاعات به فضا است. این ابزارها اطلاعات حمع آوری شده به زمین را مخابره می‌کنند. موشک پرتاب ، تنها سرعت اولیه لازم را به کاوشگرهای فضایی می‌دهد و این موتورهای خود کاوشگر هستند که به آنها اجازه تغییر جهت می‌دهند.

    انرژی کاوشگرهایی که به اکتشاف بین سیاره‌ای مشغولند، بوسیله سلولهای خورشیدی تأمین می‌شود، ولی انرژی کاوشگرهایی که در قسمتهای دورتر منظومه شمسی در حال اکتشاف هستند، بوسیله مواد رادیو اکتیو تأمین می‌شود. معمولا جهت آنتنهای رادیویی بطرف زمین است، تا از یک سو تصاویر و اطلاعات را به زمین بفرستد و از سوی دیگر دستورات لازم را از مرکز هدایت زمینی دریافت کنند.

    وظایف مدارپیما

    کاوشگری که در مدار یک سیاره قرار می‌گیرد، می‌تواند آن را از نزدیک مشاهده کند و تصاویری از آن رانیز به زمین بفرستد. این تصاویر سطح کامل سیاره مذکور را با جزئیات به تصویر می‌کشند. کاوشگرهایی که در مدار سیاره زهره می‌چرخیدند برای نفوذ در لایه ابرهای ضخیم و نقشه برداری سطح زیر آنها از رادار استفاده می‌کردند. کاوشگرها بدلیل سالها ماندن در مدار یک سیاره ، می‌توانند تغییرات سطح سیاره مذکور را ضبط کنند.

    [​IMG]

    برای مثال ، مدار پیماهای وایکینگ به مدت ۴ سال در مدار مریخ باقی ماندند و توانستند طوفانهای غباری در سطح مریخ را با جزئیات ضبط کنند. اگر در یک مأموریت از سفینه فرود استفاده شود، مدار پیما می‌تواند پیامهای ارسالی سفینه فرود از سطح یک سیاره یا قمر را گرفته و به زمین مخابره کند. پیامها در زمین بوسیله رایانه‌های مرکز هدایت تجزیه و تحلیل می‌شوند.

    وظیفه سفینه فرود

    کاوشگرهای فرود به جمع آوری نمونه‌های خاکی و سنگی در سطح سیاره می‌پردازند. دانشمندان نمونه‌ها را از نظر ساختار شیمیایی مورد تجزیه قرار می‌دهند تا عناصر تشکیل دهنده آنها را کشف کنند. البته می‌توان این نمونه‌ها را به زمین آورد و در اینجا به مطالعه آنهاپرداخت. کاوشگرهای وایکینگ که در سال ۱۹۷۶ میلادی در سیاره مریخ فرود آمدند، آزمایشگاههای خود را به ابزار خودکار مجهز کرده بودند. این ابزار خاک را برای یافتن نشانه‌های حساس آزمایش می‌کردند. آنها همچنین هوای سیاره مریخ را مورد مطالعه قرار دادند. از دیگر کارهای آنها می‌توان به فرستادن تصاویر دقیق محلهای فرود در سیاره مریخ به زمین اشاره کرد.

    [​IMG]

    می‌توان بقایای کاوشگرهایی که در سطح سیارات فرود آمده یا متلاشی شده‌اند را در مریخ ، زهره و ماه یافت. اکنون چهار کاوشگر فضایی سیارات منظومه شمسی را ترک کرده بسوی ستارگان دیگر رهسپارند.

    مشخصات و وظایف کاوشگرها

    اولین کاوشگری که از محدود منظومه شمسی خارج شد٬ پایونیر ۱۰ بود که در ۱۳ ژوئن ۱۹۸۳میلادی از مدار نپتون گذشت. این کاوشگر رهسپار ستاره راس ۲۴۸ در صورت فلکی ثور است و انتظار می‌رود تا سال ۲۰۰۰ میلادی با زمین در ارتباط باشد. پایونیر ۱۱ در جهت مخالف پایونیر ۱۰ از منظومه شمسی خارج می‌شود.

    ویجر ۱ و ۲ نیز تقریبا تا سال ۲۰۱۰ میلادی اطلاعاتی در مورد میدان انرژی خورشید مخابره خواهند کرد. انتظار می‌رفت کاوشگر گالیله که در سال ۱۹۸۹ میلادی پرتاب شده ٬ تا دسامبر ۱۹۹۷ میلادی اطلاعاتی درباره مشتری و چهار قمر بزرگ و درخشانش یعنی گانیمید ٬ کالیستو ٬ ‌آیو و اروپا به زمین مخابره کند. جوتو که فعالیتش بعد از ملاقات با ستاره دنباله‌دار هالی در سال ۱۹۸۶ میلادی متوقف شده بود٬ مجدداْ در سال ۱۹۹۲ میلادی برای رویارویی با ستاره دنباله دار گریگ - اسکیلرآپ بکار انداخته شد. بعدا به وضعیت سکون بازگردانده شد٬ ولی می‌توان در آینده آنرا فعال نمود.

    مارینر ۱۰ در سال ۱۹۷۳ میلادی برای مطالعه زهره ، عطارد پرتاب شد که هنوز به دور خورشید می‌چرخد ولی تماس با این کاوشگر در سال ۱۹۷۵ میلادی قطع شد. ماژلان که در سال ۱۹۸۹میلادی برای نقشه برداری از زهره با کمک رادار پرتاب شد٬ شش بار این سیاره را بررسی کرد و سپس در مدار پایینتری مستقر شد. در ۱۲ اکتبر ۱۹۹۴ میلادی ماژلان به درون جو زهره فرو رفت و منهدم شد.

    پایونیر ۱۰ که در مارس ۱۹۷۲ میلادی پرتاب شده ٬ بسوی ستاره‌ای به نام راس ۲۴۸ در صورت فلکی ثور حرکت می‌کند و ۳۳ هزار سال دیگر به آن می‌رسد. پایونیر ۱۱ ٬ که در آوریل ۱۹۷۳ میلادی پرتاب شد٬ اکنون در مسیر ستاره لاندا عقاب در صورت فلکی عقاب حرکت می‌کند و طی مدت تقریبا ۷۴ میلیون سال از آن می‌گذرد. در سپتامبر ۱۹۹۵ میلادی ناسا سرانجام تماس با پایونیر ۱۱ را متوقف کرد، زیرا نیروی کاوشگر برای اداره تجهیزاتش و انتقال اطلاعات ضعیف بود.

    ویجر ۱ که در سپتامبر ۱۹۷۷ پرتاب شد٬ بسوی ستاره‌ای به نام ۳۸۸۸ ۷۹ + AC در صورت فلکی زرافه در حرکت است و ۴۰ هزار سال طول می‌کشد تا ویجر ۲ که در اوت ۱۹۷۷ پرتاب شده به ستاره شعرای یمانی در صورت فلکی دب اکبر برسد. انتظار می‌رود کاوشگر اولیسه که در سپتامبر ۱۹۹۵ میلادی سفرش را از زیر قطب جنوبی خورشید به بالای قطب شمالی آن تکمیل کرد، در سال ۲۰۰۰ میلادی به قطبهای خورشید باز گردد.

    کاوشگرهای وایکینگ ۱ و ۲ که در سال ۱۹۷۶میلادی به مریخ رسیدند٬‌ در اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی به فعالیت خود خاتمه دادند و در مدار بالاتری مستقر شدند. آنها همچنان تا دهه اول یا دوم قرن بیست و یکم در مدار مریخ می‌چرخند و سپس به این سیاره سرخ اصابت می‌نمایند. خاک نشین وایکینگ ۲ فقط چهار سال کار کرد. هر دو کاوشگر وایکینگ استرلیزه شده بودند تا مبادا مریخ را آلوده کنند.

    منبع: دانشنامه رشد
     
    *Ghazale* از این پست تشکر کرده است.
بارگذاری...