بستن اطلاعیه

*فراخوان*

سلام مهمان عزیز

از لینک زیر دیدن فرمایید:

فراخوان: تکمیل کادر انجمن

ماه

شروع موضوع توسط *Ghazale* ‏19/9/18 در انجمن هوا فضا

  1. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    292px-FullMoon2010.jpg
    بدر (ماه) با دیدِ نیم‌کره شمالی
    طبفه‌بندی
    حالت مالکیت
    lunar selenic
    خواص مداری
    حضیض
    ۳۶۲۶۰۰ کیلومتر
    (۳۵۶۴۰۰–۳۷۰۴۰۰ کیلومتر)
    اوج و حضیض
    ۴۰۵۴۰۰ کیلومتر
    (۴۰۴۰۰۰–۴۰۶۷۰۰ کیلومتر)
    نیم‌قطر بزرگ
    ۳۸۴٬۳۹۹ کیلومتر (۰.۰۰۲۵۷ AU)[۱]
    خروج از مرکز مداری
    ۰.۰۵۴۹[۱]
    دوره تناوب مداری
    ۲۷.۳۲۱۶۶۱ d
    (27 d 7 h 43.19 min 11.5 s[۱])
    دوره تناوب هلالی
    ۲۹.۵۳۰۵۸۹ d
    (29 d 12 h 44 min 2.9 s)
    سرعت متوسط مداری
    ۱.۰۲۲ km/s
    زاویه انحراف
    ۵٫۱۴۵° به دائرةالبروج[۲][الف]
    طول گره صعودی
    regressing by one مدار (سیاره) در ۱۸٫۶ سال
    شناسه حضیض
    progressing by one revolution در ۸٫۸۵ سال
    قمر
    زمین[ب][۳]
    مشخصات فیزیکی
    شعاع متوسط
    ۱٬۷۳۷.۱ کیلومتر (0.273 Earths)[۱][۴][۵]
    شعاع در استوا
    ۱٬۷۳۸.۱ کیلومتر (0.273 Earths)[۴]
    شعاع قطب جغرافیایی
    ۱٬۷۳۶.۰ کیلومتر (0.273 Earths)[۴]
    تخت‌شدگی
    ۰.۰۰۱۲[۴]
    مساحت سطح
    ۳.۷۹۳×۱۰۷ km2
    (0.074 Earths)
    حجم
    ۲.۱۹۵۸×۱۰۱۰ کیلومترمکعب (0.020 Earths)[۴]
    جرم (فیزیک)
    ۷.۳۴۲×۱۰۲۲ کیلوگرم (۰.۰۱۲۳۰۰ Earths)[۱][۴]
    چگالی متوسط
    ۳.۳۴۴ g/cm3[۱][۴]
    ۰.۶۰۶ × Earth
    گرانش سطحی
    ۱.۶۲ m/s2 (۰.۱۶۵۴ نیروی گرانش)[۴]
    سرعت گریز
    ۲.۳۸ km/s
    دوره چرخش
    ۲۷.۳۲۱۶۶۱ d (قفل جزر و مدی)
    سرعت چرخش استوایی
    ۴٫۶۲۷ متر بر ثانیه
    انحراف محوری
    1.5424° to دائرةالبروج
    6.687° to orbit plane[۲]
    سپیدایی
    0.136[۶]
    دمای سطح حداقل میانگین حداکثر
    Equator ۱۰۰ کلوین 220 K 390 K
    ۸۵°N 150 K 230 K[۷]
    قدر ظاهری
    −2.5 to −12.9[پ]
    −۱۲٫۷۴ (mean بدر (ماه))[۴]
    قطر زاویه‌ای
    ۲۹٫۳ تا ۳۴٫۱ arcminutes[۴][ت]
    جو[۸]
    فشار جو در سطح
    10−۷ پاسکال (یکا) (۱ بار (یکا)) (day)
    ۱۰−10 Pa (1 femtobar) (night)[ث]
    ترکیبات
    هلیم آرگون نئونسدیم پتاسیم هیدروژن رادون
    قطر کرهٔ ماه یک‌چهارمِ کرهٔ زمین است و هی
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  2. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    ماه
    تنها قمر طبیعی زمین

    ماه تنها قمر سیارهٔ زمین است که با بازتاباندن نور خورشید، شب‌های زمین را کمی روشن می‌کند. ماه پنجمین قمر طبیعیِ بزرگ در سامانهٔ خورشیدی در میان ۱۷۳ قمر موجود در این سامانه است. قطرِ ماه حدودِ ۳٬۵۰۰ کیلومتر است. جوّ ندارد و در پهنهٔ آن دهانه‌های برخوردی درپیِ برخوردِ سنگ‌های آسمانی پدید آمده‌است.

    قطر کرهٔ ماه یک‌چهارمِ کرهٔ زمین است و هیچ سیارهٔ دیگری در سامانهٔ خورشیدی، نسبت به اندازهٔ خود، دورگردی به این بزرگی ندارد.چگالی ماه چهار پنجم چگالی زمین است.

    انسان‌ها از قدیم از کرهٔ ماه و چرخش منظم آن برای گاهشماری، به‌ویژه در کشاورزی، بهره می‌گرفتند. مسافران و دریانوردان نیز از نور و حضور ماه برای جهت‌یابی و ناوبری استفاده می‌کردند؛ ماه هم‌چنین در اسطوره‌های اقوام حضور زیادی داشته و در برخی فرهنگ‌ها حتی آن را به‌عنوان یک ایزد پرستش می‌کرده‌اند. گرانش (جاذبهٔ) ماه باعث به‌وجود آمدن جزر و مد آب‌های کرهٔ زمین می‌شود. گرانش کرهٔ ماه هم‌چنین باعث باثبات ماندن محور گردش زمین به دور خود می‌شود که درصورت عدم وجود ماه، انحراف محوریِ زمین مرتباً تغییر می‌کرد و این امر باعث آشفته شدن آب‌وهوا و فصل‌ها در زمین می‌شد.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  3. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    شکل‌گیری ماه

    220px-AS12-52-7745-1.jpg
    دهانه‌های برخوردی بر سطح ماه
    ماه و زمین به‌گونهٔ هم‌زمان و حدود ۴٫۵ میلیارد سال پیش شکل گرفتند. جِرم ماه ۱/۸۱ام جِرم زمین است. این‌که ماه دقیقاً چگونه به‌وجود آمده، هنوز معلوم نشده‌است. ممکن است همراه با زمین در اوایل شکل‌گیری سامانهٔ خورشیدی شکل گرفته‌باشد، یا این‌که بعدها جذب میدان جاذبه شده و در مدار زمین قرار گرفته‌است. نظریه‌ای که بیش از دیگر نظریه‌ها پذیرفته شده، این است که ماه از برخورد یک سیارک به‌اندازهٔ مریخ به زمین به‌وجود آمده‌است.

    اثرات متقابل جاذبه‌های زمین و ماه بر همدیگر باعث افزایش مدت حرکت وضعیِ هر دو جسم شده‌است. برای نمونه، زمانی مدت حرکت وضعیِ زمین (طول شبانه‌روز) تنها ۱۰ ساعت بوده، اما این زمان به ۲۴ ساعت کنونی افزایش یافته‌است. اگر این روند همچنان ادامه پیدا کند، طول ماه‌ها به ۴۷ روز خواهد رسید. اما مقیاس زمانیِ این روند بسیار بلندتر از طول عمر خورشید بوده؛ بنابراین، سامانهٔ خورشیدی عمر کافی برای رسیدن به آن زمان را نخواهد داشت. قطر خورشید ۴۰۰برابر قطر ماه و فاصلهٔ آن از زمین نیز ۴۰۰برابر فاصلهٔ ماه از زمین است. این اتفاق باعث می‌شود تا هم ماه و هم خورشید به یک اندازه به نظر رسیده و درهنگام خورشیدگرفتگی، همهٔ سطح خورشید گرفته شود.

    شواهد جدید

    در پژوهشی در ژوئن ۲۰۱۴ (خرداد ۱۳۹۳)، شواهد جدیدی از نحوهٔ به‌وجود آمدن کرهٔ ماه به‌دست آمد. به‌نظر پژوهشگران، احتمالاً کرهٔ زمین در «دورهٔ جوانی» با یک کرهٔ دیگر به‌اندازهٔ کرهٔ مریخ، که دانشمندان آن را سیارهٔ تیا (دارای نوع خاصی از اتم اکسیژن) نام‌گذاری کردند، برخورد کرد و نتیجهٔ آن، انفجاری عظیم و ایجاد «ابر عظیمی» از قطعات و گردوخاک این دو کره در فضا بود. کرهٔ ماه از به هم پیوستن این قطعات پدید آمد.

    پژوهشگران، در پی آزمایش دوبارهٔ نمونه‌های موجود از خاک کرهٔ ماه با استفاده از روش‌های جدید علمی، دریافتند که این نمونه‌ها علاوه بر ترکیبات شبیه آنچه در خاک کرهٔ زمین یافت می‌شود، حاوی ترکیبات متفاوتی هم هستند. نمونه‌هایی که پژوهشگران مورد آزمایش قرار دادند، توسط سفینه‌های آمریکایی آپولو ۱۱، آپولو ۱۲ و آپولو ۱۶ بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ از سطح ماه برداشته و به زمین آورده شده‌بود.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  4. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    ویژگی‌های فیزیکی
    220px-Moon_Crescent_-_False_Color_Mosaic.jpg
    تصویری از ماه به‌صورت ناکامل و هلالی
    برخلاف زمین، ماه نه دارای آب است، نه هوا، نه زندگی و نه میدان مغناطیسی. نمی‌توان گفت که ماه کاملاً غیرفعال است، زیرا «ماه‌لرزه» را باید نشانه‌ای از وجود نوعی حرکت در درون آن دانست. قطعاً ماه در دوران گذشته، آتشفشانهایی داشته‌است؛ اما غالب حفره‌هایی را که در آن می‌بینیم، نتیجه اصابت سنگ‌های آسمانی در اولین روزهای شکل‌گیری آن است. بعضی از این حفره‌ها عظیم اند عمق حفره نیوتون ۸٬۰۰۰ متر است. هنگامی که سفینه فضایی شوروی به نام لونا ۳ از پشت ماه عکس گرفت، دانشمندان دیدند که روی پنهان ماه درست مانند روی آشکار آن نیست. در آنجا، تعداد حفره‌ها بسیار بیشتر بود؛ اما به‌طور کلی، از حفره‌های روی آشنای ماه کوچک‌تر بودند.
    جو و خاک ماه ویرایش
    جو کره ماه نسبت به جوّ زمین بسیار رقیق و ناچیز است و به این دلیل صدا در جوّ ماه منتقل نمی‌شود و سطح ماه مکانی خاموش و بی‌صداست. فقدان جوّ واقعی به این معنی است که در سطح ماه، مولکول‌های هوا نیز وجود ندارند تا نور خورشید را بپراکنند و با این کار در آسمان ماه ایجاد رنگ کنند؛ به این دلیل، آسمان ماه همیشه سیاه است.[۹] نبودِ جو هم‌چنین باعث می‌شود که شهاب‌سنگ‌های کوچک و بزرگ که پیش از رسیدن به زمین در هوا می‌سوزند، در آسمان ماه نسوزند و به‌آسانی به سطح ماه برسند و با شدت به آن اصابت کنند.[۹]

    در کرهٔ ماه همچنین سنگ بازالت به فراوانی یافت می‌شود. در زیر بیشتر سطح ماه، گدازه‌های بازالتی در جریان‌اند. پس از برخورد شهاب‌های کهن به سطح ماه به خاطر نازک شدن سطح، گدازههای بازالت به سطح راه یافت و بخش‌های عظیمی از رویه کره را پوشاند. این مناطق بازالتی و تیره‌رنگ کره ماه به نام دریاوارهای ماه شناخته می‌شوند.[۱۱]

    خاک ماه تقریباً یک‌رنگ و در همه‌جا خاکستری‌رنگ است و با گرد و غباری پوشیده شده که اصطلاحاً خاکه‌سنگ نامیده می‌شود. ماه در زمین خود صفحات زمین‌ساختی ندارد و از آن‌جا که در کره زمین کوه‌ها در نتیجه فشرده شدن این صفحات به هم پدید می‌آیند در ماه پدیده کوهزایی منشأ زیرسطحی ندارد و تنها بر اثر برخورد شهاب‌ها است که ماه دارای پستی و بلندی‌هایی شده‌است. ماه مثل زمین روز و شب دارد. روز ماه آن قدر گرم است که می‌تواند سرب را ذوب کند. پدیدهُ تفاوت مفرط دمای شب با روز (°۱۵۳-) و (°۱۲۳+) درجه سلسیوس نتیجهُ دیگری از نبودن جو در ماه است.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  5. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    دهانه‌ها و دریاوارها

    بیش از ۳٫۵ میلیارد سال پیش، سطح ماه به شدت توسط شهاب‌سنگ‌ها بمباران شد و گودال‌های زیادی به نام دهانه در سطح آن بوجود آمدند. وسعت بعضی از این دهانه‌های برخوردی به ۳۰۰ کیلومتر (۱۸۵ مایل) می‌رسد که توسط دیواره‌هایی از کوه‌های سنگی که بر اثر برخورد شهاب سنگ‌ها بوجود آمده‌اند، محصور شده‌اند. بعضی از گودالها، دیوارهای تراس دار یا حلقه‌های کوهستانی هم مرکز داشته و در اکثر آن‌ها قله‌هایی نیز وجود دارند. دهانه‌هایی که رگه‌های بزرگ و درخشان توف نام دارند، بسیار تماشایی هستند. تعدادی از گودالهای بزرگ‌تر از گدازه آتشفشانی پر شده و دریاهایی در سطح ماه بوجود آورده‌اند.

    سوی رو به زمین کره ماه (سوی نزدیک)، ظاهری بسیار متفاوت نسبت به سوی دور آن دارد. علت آن اینست که پهنه‌های زیادی از این سوی ماه بر اثر فعالیت‌های آتشفشانی با گدازه‌های تیره‌رنگ پوشیده شده‌اند و آبگیروارهای گوناگونی را بوجود آورده‌اند ولی سوی دور ماه همچنان به شکل قدیم یعنی آکنده از گودال باقی‌مانده‌است.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  6. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    حرکاتِ ماه

    انسان‌ها از قدیم از کرهٔ ماه و چرخشِ منظم آن برای گاهشماری، به‌ویژه در کشاورزی بهره می‌گرفتند، مسافران و دریانوردان نیز از نور و حضورِ ماه برای جهت‌یابی و ناوبری استفاده می‌کردند؛ ماه هم‌چنین در اسطوره‌های اقوام حضور زیادی دارد و در برخی فرهنگ‌ها حتی آن را به عنوان یک ایزد پرستش می‌کرده‌اند. گرانش (جاذبه) ماه باعث به‌وجود آمدن جزر و مد آب‌های کره زمین می‌شود و گرانش کره ماه هم‌چنین باعث باثبات ماندن محور گردش زمین به دور خود می‌شود که در صورت عدم وجود ماه، انحراف محوری زمین مرتباً تغییر می‌کرد و این امر باعث آشفته شدن آب و هوا و فصل‌ها در زمین می‌شد.

    نیمکره‌ای از ماه در اثر پدیدهُ قفل جزر و مدی به‌طور دائمی رو به زمین قرار دارد که سمت پیدای ماه نامیده می‌شود. نیمه پنهان ماه را سمت پنهان ماه می‌نامند. ماه هر سال ۲ سانتیمتر از زمین دور می‌شود.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  7. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    حرکت انتقالی، وضعی و شبانه‌روز ماه

    از آنجا که همیشه یک سمت ماه به سوی زمین است؛ بطور متوسط، ماه در هر ۲۷٫۳۲۱۶۶۱ روز یک بار تناوب مداری یا نجومی دارد (یعنی نسبت به یک ستاره ثابت یکبار بدور زمین حرکت انتقالی دارد) که با حرکت وضعی آن نیز برابر است؛ و بطور متوسط در هر ۲۹٫۵۳۰۵۸۹ روز یک بار تناوب هلالی دارد (یعنی هر بار زاییده شدن هلال ماه) که دقیقاً با یک شبانه‌روز در کره ماه و همچنین با یک ماه قمری در تقویم قمری برابر است.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  8. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    چرا ماه به روی زمین سقوط نمی‌کند

    زمین با نیروی گرانش ماه را به سوی خود می‌کشد. اگر انسان ماه را که در حقیقت بی‌وقفه به دور سیاره ما می‌چرخد، از گردش بازمی‌داشت، ماه فقط برای مدت کوتاهی ثابت می‌ایستاد، آنگاه با سرعتی فزاینده به سمت زمین می‌شتافت و در نهایت با آن برخورد می‌کرد. البته این عمل میسر نیست. ماه از همان زمان‌های اولیه با سرعتی برابر ۳۶۵۹ کیلومتر در ساعت به دور زمین در حال گردش بوده‌است. در اثر این حرکت گردشی، یک نیروی گریز از مرکز به سمت خارج ایجاد می‌شود، که درست به اندازه نیروی گرانش زمین که به سمت داخل کشش دارد، است. این دو نیروی مخالف، اثر یکدیگر را بطور متقابل خنثی می‌کنند، به نحوی که ماه همواره بر مدار خود باقی می‌ماند.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  9. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    هلال و بدر چگونه تشکیل می‌شود
    220px-Lunar_libration_with_phase_Oct_2007_450px.gif
    لیبرایسون کره ماه در یک چرخش ماهانه
    خورشید خود می‌درخشد، ماه را از این رو می‌بینیم که خورشید به آن می‌تابد. اگر آن روی ماه که به سوی ماست، بطور کامل مورد تابش خورشید قرار گیرد، ما ماه را بصورت قرص کامل و به عبارت دیگر در حالت بدر مشاهده می‌کنیم. اگر نور خورشید فقط قسمتی از آن روی ماه را که بسوی ماست دربر گیرد، ما ماه را بر حسب میزان تابش نور بصورت هلال باریک نوری، نیم قرص یا به صورت یک گلوله تقریباً گرد نورانی می‌بینیم. این پدیده‌های نوری را فازها یا صورتهای مختلف ماه می‌نامند.

    هنگامی که ماه در جهت تابش خورشید قرار گیرد، دیده نمی‌شود، زیرا در تابش شدید خورشید محو می‌گردد و علاوه بر این، آن روی ماه که بسوی ماست مورد تابش واقع نمی‌گردد. این وضعیت را ماه نو می‌نامیم. اکنون ماه بر روی مدار خود به حرکت ادامه می‌دهد و پس از چند روز به‌طور محسوسی در سمت چپ یا در شرق خورشید واقع می‌شود. در این وضعیت قسمت کوچکی از نیمه رو به زمین ماه، تحت تابش نور خورشید قرار می‌گیرد. در این دوران ماه را در اوایل شب بصورت داس باریکی که البته روز به روز بر قطر هلال آن افزوده می‌شود، مشاهده می‌کنیم، زیرا در این وضع ماه بعد از خورشید غروب می‌کند.

    تقریباً یک هفته پس از ماه نو، از دید ناظر زمینی، ماه دقیقاً از پهلو مورد تابش نور خورشید واقع می‌شود. در این حالت انسان نیمی از ماه را تاریک و نیم دیگر را روشن می‌یابد؛ این وضعیت یک‌چهارم نخست نامیده می‌شود. دوباره یک هفته بعد، ماه از دید این ناظر، دقیقاً در مقابل خورشید قرار می‌گیرد. در این حالت ماه به صورت قرص کامل نورانی می‌شود، که به آن بدر (یا در اصطلاح عامیانه ماه شب چهاردهم) می‌گویند.

    از این حالت به بعد از قطر قسمت نورانی ماه کاسته می‌شود. تقریباً هفت روز پس از بدر، دوباره یک‌چهارم دوم حادث می‌شود. ماه در این حالت از دید ناظر زمینی اکنون در سمت راست یا در غرب خورشید قرار دارد و به عبارت دیگر قبل از طلوع خورشید در آسمان صبحگاهی پدیدار می‌شود، تا بالاخره دوباره به وضعیت ماه نو می‌رسد.
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
  10. *Ghazale*

    *Ghazale* مدیر آزمایشی تالار پزشکی وسلامت مدیر آزمایشی

    تاریخ عضویت:
    ‏9/8/18
    ارسال ها:
    2,460
    تشکر شده:
    8,917
    امتیاز دستاورد:
    308
    شغل:
    پزشک
    محل سکونت:
    دختر کارون
    فاصله

    ماه نزدیک‌ترین جِرم آسمانی به زمین است و کرهٔ ماه در حدود سی برابر قطر زمین از زمین فاصله دارد. میانگین فاصلهٔ ماه تا زمین ۳۸۴٬۴۰۳ کیلومتر و قطر ماه ۳٬۴۷۶ کیلومتر است. به‌خاطر این نزدیکیِ نسبیِ فاصله، ماه در آسمان شب تقریباً به‌اندازهٔ خورشید دیده می‌شود، و گاه با گذر از جلوِ خورشید، باعث خورشیدگرفتگی نیز می‌شود.

    مَهتاب نوری است که از خورشید آمده و از سطح ماه رو به کره زمین بازتابانده شده. نور تقریباً در مدت ۱٫۳ ثانیه فاصله بین زمین تا ماه را طی می‌کند.
    1000px-Earth-Moon.png

    سراسرنمای فاصلهٔ ماه تا زمین
     
    نگین نوروزی از این پست تشکر کرده است.
بارگذاری...