خوش آمدید به رمان ۹۸ | بهترین انجمن رمان نویسی

رمان ۹۸ با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی و تقویت قلم عزیزان ایجاد شده است.
هدف ما همواره ایجاد محیطی گرم و صمیمی و دوستانه بوده
برای مطالعه کامل رمان‌ها و استفاده از امکانات انجمن
به ما بپیوندید و یا وارد انجمن شوید.

اشعار ناهید عباسی

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
به نام خداوند جان و خرد
در رهگذر چهل زمستان عمر
فقط
یک خاطره ی برفی
ذهنم را
هرچند به تلخی
روشن می کند
و آن
روزی بود
که قدم هایم را
بر روی برف های بکر
تا کنار گور یک دوست
شماره می کردم

 

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
مهر او
زمزمه جویبار بود
درروزهای مکرر خالی
حال
من مانده ام
و خروش یک اقیانوس
***
من
از میان واژه های زلال
دوستی را برگزیده ام
آنجا که
برف های تنهایی
آب می شوند
در صدای تابستانی
یک دوست .
***
باز است
در تمنای نسیم
پنجره ای
و به گوش می رسد
آواز خوش زنجره ای
که حضور کوچک خود را
به جهان می بخشد
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
صدای پاییز بود
و آغاز بستن پنجره ها
کوچه تنها می شد
با سوت های بی وقت عشق
و تدارکی ازلی
در کار بود
تا حادثه ی عشق
در برخوردی ساده
میان بادهای گیج پاییزی
چشمان ما را تر کند .
 

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
پرده
کناری ایستاده است
و سرخی آسمان دی ماه
نوید برف می دهد
و هراسی نامعلوم
چیزی شبیه حس مرگ
دلم را می انبارد
تقویم را بر می دارم
و تاریخ تولد لاله صحرایی را
به خاطر می سپارم
***
کاش می دانستی
ما را مجال آن نیست
که روزهای رفته را از سر گیریم
و لحظه های بی بازگشت را
تمنا کنیم .

کاش می دانستی
فردا چه اندازه دیر است
برای زیستن
و چه اندازه زود
برای مردن
و همیشه واژه ای است پر فریب

کاش می دانستی
یک آلاله را فرصت یک ستاره نیست
و به ناگاه بسته خواهد شد
پنجره های دیدار
در اجبار تقدیر
کاش می دانستی .
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
مهربانترین نگاهش را
بر دیوار دل
گرمترین کلامش را
بر گوش جان
تا در زمستان فاصله
کور نماند اجاق خاطره
***
خاطره اش
همراه باد صبا میاد
تا در حافظه ی آینه
بر گیسوان جوانی ام
شکوفه ی نارنج بنشاند
***
چه خوب بود
تابستانهای کودکی
وقتی
کرم های ابریشم را
به مهمانی برگ های توت می بردیم
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
در ولنگاری روزهای بلندش
هر روز کمی قد می کشیدیم
یادش به خیر
پاهای خاکی و پاشویه های حوض
یادش به خیر
حرفهای همسایه و آفتاب و فراقت
***
در تنهایی شبهای دراز
در میان خیمه های خوشرنگ خیال
گشتم پی راز قصه ها
تا رسیدم
به مردان ماهیگیر قرون
که با تنهایی و فقر فزون
اسطوره ی پری دریایی ر ساخته اند
***
شبهای دراز زمستان را طاقت می آورم
و در تنهایی بی ترانه ی خویش
به جای گریه و بهانه
به قندیل های خاطره دل خوش می کنم
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
نقش ماه
که پیچ و تاب می خورد
بر پهنه ی دریا
چرخه ی سیال خیال را
به نسیم می سپارم
و ترانه ی خزه آلودم را
با ته نشین یادی
برای خواب مرغان دریایی
زمزمه می کنم
 

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
چشمانت را
پر از بهانه ی زیستن خواهم کرد
با شکوفه های تک درخت خانه ام
در هر بهار
و برایت خواهم گفت
که یقین
راه درازی است
و گاه
به کوتاهی یک آه …
***
امروز
وقتی باران
موسیقی خود را
به پایان برد
درون ناودان حیاط
من چنان لبریز شدم
که روحم
رنگین کمان بست
میان خلوت اتاق
***
گیرم
که چیزی نمانده
به آخر خط
که خطی نیست
جز باور گیجی
از یک ادامه ی ناپیدا
و نشاندن عکسی
بر طاقچه های
ابدیت
حال که مرگ
ناخواسته
هر روز قدمی به سوی ما می آید
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
همیشه باد
با حضوری نرم
میان ما ایستاده بود
و حال
از جمع ما
تو رفته ای
و باد
همچنان می وزد
بر خاطرات
بی زوال
***
باز است
در تمنای نسیم
پنجره ای
و به گوش می رسد
آواز خوش زنجره ای
که حضور کوچک خود را
به جهان می بخشد
***
معصومانه
در باور رستگاری
نماز صبر می خوانم
بر سجاده ی روزها
و
تمنای آفتابگردان را
می بافم
بر گیسوی
بلند شبها
 
آخرین ویرایش توسط مدیر:

Saghar

کاربر نیمه فعال
کاربر رمان ۹۸
  
عضویت
28/2/20
ارسال ها
444
امتیاز واکنش
3,364
امتیاز
168
زمان حضور
9 روز 6 ساعت 26 دقیقه
به مارای خود پرتاب شدن
احساس مقدسی است
که روح می نشیند
پای پنجره ی خلقت
و عاشقانه می نگرد
بارش باران را
بر
ریشه ی درخت
تا در اجبار سبز حیات
بر تنه اش
قارچها
بی ریشه برویند
 
shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
بالا